Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ


Η Φλώρινα, γνωστή στην αρχαιότητα ως Ηράκλεια Λυγκιστίδας, ευρήματα της οποίας βρίσκονται στο λόφο του Αγίου Παντελεήμονα, ιδρύθηκε το 352 π.Χ. από τον Φίλιππο τον Β'.

Στην πόλη της Φλώρινας αλλά και στα γύρω χωριά τις παραμονές των Χριστουγέννων στις 23 Δεκεμβρίου ανάβουν φωτιές με σκοπό "να διώξουν τα κακά πνεύματα", έθιμο που χάνεται στα βάθη αιώνων. Παραδοσιακά, οι φωτιές αυτές ανάβονταν με κλεμμένα ξύλα και η προετοιμασία ξεκινούσε πολύ καιρό πριν. Γύρω από τις φωτιές στήνεται γλέντι και φαγοπότι και συμμετέχουν όλοι οι κάτοικοι αλλά και πάρα πολλοί τουρίστες.

Στο ιστορικό κέντρο της πόλης, ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να επισκεφθεί το Αρχαιολογικό Μουσείο, την Πινακοθήκη Φλωρινιωτών Ζωγράφων και το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, και να περιπλανηθεί στα πλακόστρωτα σοκάκια και να θαυμάσει τα αστικά διατηρητέα αρχοντικά της πόλης. Θεωρείται επίσης πόλη των καλλιτεχνών, με πλήθος ζωγράφων να κατάγονται από αυτήν.

Φλώρινα

Ο επισκέπτης της Φλώρινας θα αποζημιωθεί για τον μοναχικό κι ανηφορικό δρόμο που διένυσε για να φτάσει στην εσχατιά της Ελλάδας όπου για αιώνες παρέμεινε Ελληνική κι αντιστέκεται σε κάθε επιβουλή των εχθρών της. Η ιστορία, οι παραδόσεις , το έντονο χριστιανικό συναίσθημα και η φιλοξενία των ανθρώπων της, οι ορεινοί τόποι , οι λίμνες, οι οικισμοί της και αμέτρητα - μοναδικά ενδιαφέροντα και δραστηριότητες θα αποζημιώσουν όποιον την γνωρίσει και τελικά θα αγαπήσει.

Αρχίζοντας από την πρωτεύουσα πόλη της Φλώρινας γνωρίζεις έναν τόπο στο βαθμό που δεν το περιμένεις. Ο περίπατος στις όχθες του ποταμού Σακουλέβα , με τα πολυάριθμα εργαστήρια ντόπιων καλλιτεχνών, ανάμεσα στα Μακεδονίτικα και νεοκλασικά σπίτια , και η Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία στο Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Παντελεήμονα προσφέρουν μια πρώτη γεύση από την Φλώρινα του περασμένου και τρέχοντος αιώνα.

Η παραποτάμια περιοχή της πόλης (παλαιά Φλώρινα ) ήταν το ιστορικό , εμπορικό και κοινωνικό κέντρο για πολλά έτη πριν. Η αρμονική συμβίωση παραδοσιακών Μακεδονίτικων - νεοκλασικών σπιτιών αποτέλεσε ένα παραδοσιακό οικιστικό σύνολο Ανατολικά της πόλης στο αρχαιολογικό μουσείο, πλησίον σταθμού του Ο.Σ.Ε., θα αντικρίσει την Ιστορία του τόπου από τα Ελληνιστικά-Βυζαντινά έτη και θα αισθανθεί την Ελληνικότητα που έχει ριζώσει βαθιά μέσα του από τα χρόνια του Μέγιστου Στρατηλάτη των Ελλήνων Αλέξανδρου μέχρι τον Μακεδονομάχο Παύλο Μελά και το έπος του 1940.

Στους δρόμους θα συναντήσει γλυπτά του κυρίου Δογούλη, Καλαμάρα κ.α. Στην λαϊκή αγορά κάθε Τετάρτη θα ψωνίσετε πλεκτά κεράκια ,παραδοσιακά αγροτικά προϊόντα της περιοχής ( φράουλες, μήλα, αχλάδια, ντομάτες, πιπεριές Φλωρίνης, φασόλια Πρεσπών, πατάτες, κάστανα, λιμνίσια ψάρια τσίπουρο, μπούκοβο, Ξινό νερό ,κρασιά Αμυνταίου, αναψυκτικά Φλώρινα κ.α.) κι βαζάκια με γλυκά Φλωρίνης (του κουταλιού- ζελέδες).

Η φύση κάθε εποχή προσφέρει απλόχερα κάτι ξεχωριστό και κρατά τα δικά της μοναδικά χαρακτηριστικά και χρώματα. Το χειμώνα , τα κατάλευκα χιονισμένα τοπία .Την Άνοιξη και το καλοκαίρι τα καταπράσινα δάση , τα πολύχρωμα λουλουδάκια μα κυρίως το δροσερό κλίμα. Το φθινόπωρο μέσα σε μία πανδαισία χρωμάτων μπορεί κανείς να απολαύσει τους ποικίλους χρωματισμούς των δένδρων που από πράσινα σταδιακά γίνονται καφέ κόκκινα, πορτοκαλί και κίτρινα έως να φυλλοβολήσουν και με γυμνά κλαδιά να υποδεχθούν το πρώτο χειμωνιάτικο χιόνι.

Η ιστορία της πόλης

Η Ελληνιστική πόλη της Φλώρινας στο λόφο του Αγίου Παντελεήμονα (4ος αιων. π.Χ.)            

¨Η ύπαρξη της Φλώρινας αρχίζει τουλάχιστον απ' το 10.000 π.Χ. στο βουνό της ΒΟΡΡΑΣ (π. Καϊμάκτσαλαν), όπου ζούσε ο θεός του ανέμου ΒΟΡΕΑΣ, ενώ η κοιλάδα Σκλήθρου - Λεχόβου έγινε απ' την πτώση αίματος στην περίοδο διαμάχης Θεών - Τιτάνων¨.

Ιστορία

Η πρωιμότερη ανθρώπινη δραστηριότητα στην Φλώρινα ως αυτή την στιγμή σύμφωνα με αρχαιολογικές ανασκαφές τοποθετείται στην μέση Νεολιθική Περίοδο (5800 - 5300 π. Χ., οικισμοί Αρμενοχωρίου, Μελίτης, Αγ. Παντελεήμονα, Αγίων Αναργύρων, Βαρικού).           

Στις εποχές του Χαλκού (3100 - 1050 π. Χ.) και του Σιδήρου η κατοίκηση αυξάνεται στις λεκάνες της Φλώρινας και του Αμυνταίου

  • Πρώιμη Εποχή Χαλκού :Άνω Κλεινές, Σκοπός, Λόφοι, Νίκη, Παλαίστρα, Kλαδοράχη, Πέρασμα, Αγ. Βαρθολομαίος, Βαλτόνερα.
  • Ύστερη Εποχή Χαλκού : Οξιά - Μικρολίμνη, Τρίγωνο, Φλώρινα, Παπαγιάννη, Νεοχώρι, Πέτρες.
  • Εποχή Σιδήρου : Πέτρες, Αετός, Βαρικό, Βεγόρα, Λιμνοχώρι, Φαράγγι, Παλαίστρα, Αγ. Παντελεήμονας).

       Τα ελλιπή ανασκαφικά στοιχεία στην Φλώρινα για  την κλασική εποχή αναπληρώνουν οι πληροφορίες των ιστορικών πηγών (Ηρόδοτος Θ΄137, Θουκυδίδης 4, 124 - 128, Στράβων 7.326, Διόδωρος Σικελιώτης 16.4) από τις οποίες μαρτυρείται ότι στο Β΄μισό του 5ου αι. π. Χ. την περιοχή κυβερνούσε ο βασιλικός οίκος των Λυγκηστών που οι μυθικές ρίζες του ανάγονταν στην Κόρινθο.

       Λυγκηστίδα ονομάστηκε από το μυθικό ήρωα Λυγκέα ή από το αιμοβόρο θηλαστικό Λύγξ - Λύγκος - Λύγκας. Ο Βασιλικός οίκος των Λυγκηστών είχε βασιλιά τον Αρραβαίο, πατέρα της πριγκίπισσας Ευρυδίκης, η οποία ήταν η μητέρα του Φίλιππου Β΄ Βασιλιά της Μακεδονίας.

       Το 352 π. Χ. ο Φίλιππος Β΄ κτίζει την Ηράκλεια στην Λυγκηστίδα η οποία θα αποτελέσει φρούριο κατά των Βορείων και Δυτικών εχθρών της Μακεδονίας. Τον Μ. Αλέξανδρο ακολούθησαν πολλοί Φλωρινιώτες και πολλοί ήταν ηγέτες. Περίφημη η Λυγκηστίδα τάξη, δηλαδή η στρατιωτική ομάδα των Λυγκηστών.

       Το 148 π. Χ. η Μακεδονία υποτάσσεται στους Ρωμαίους και η Φλώρινα υπάγεται στην 4η Τοπαρχία και το 48 π. Χ. καίγεται από τους Ρωμαίους στην διάρκεια Ρωμαϊκών εμφυλίων πολέμων(Καίσαρ - Πομπήιος), από τον ρωμαίο στρατηγό Δομίτιο, φίλο του Καίσαρα.

      Κατά την βυζαντινή εποχή η περιοχή υπάγεται στο Ανατολικό Κράτος μαζί με όλη την Ελλάδα και την Νότια Βαλκανική Χερσόνησο και εκκλησιαστικά στον Πάπα της Ρώμης, ως το 731μ. Χ., οπότε ο Λέων ο Γ΄ ο Ίσαυρος την υπήγαγε στο θρόνο της Κωνσταντινούπολης (Θεοφάνης την 410.4)

      Κατά τον 10ο μ. Χ. γίνονται σφοδρές μάχες στην περιοχή μεταξύ του Τσάρου των Βουλγάρων Σαμουήλ και του Αυτοκράτορα Βασιλείου Β΄ του Μακεδόνα, του αποκλειθέντος Βουλγαροκτόνου. Ο Σαμουήλ ίδρυσε κράτος με πρωτεύουσα, αρχικά την Πρέσπα και ύστερα την Αχρίδα, διενήργησε επιδρομές στην Νότια Ελλάδα και μετέφερε το ιερό σκήνωμα του Αγίου Αχιλλείου, το 980 μ. Χ. από την Λάρισα, στο ομώνυμο νησί της μικρής λίμνης της Πρέσπας, στην οποία μετέφερε και δέκα χιλιάδες Θεσσαλούς, για να καλλιεργούν τον τόπο, μετά την ήττα του στον Σπερχειό ποταμό, από τον στρατηγό του Βασιλείου του  Βουλγαροκτόνου, Νικηφόρο Ουρανό.

     Τον 13ο αιώνα η Φλώρινα υπάγεται στο Δεσποτάτο της Άρτας, περίπου το 1204. Το 1259 στην αυτοκρατορία της Νίκαιας, το 1331 - 1353 στους Σέρβους του Κράλη Στεφάνου Ντούσαν. Το 1371 ο Κράλης Μάρκος, γιος του Ντούσαν και το 1385 ο Σουλτάνος Μουράτ ο Α΄ κυριεύει την περιοχή και αρχίζει η περίοδος της Τουρκοκρατία ως το Νοέμβριο του 1912.

     Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας η Φλώρινα αναφέρεται περισσότερο από 35 - 40 φορές σε έγγραφα (φιρμάνια) σουλτάνων, βεζίρηδων και τοπαρχών με το όνομα Φιλόρινα ή Φλώρινα, γραμμένα τούρκικα και ελληνικά. Στα τέλη του 17ου αιώνα περιέρχεται στην περιοχή ο Εθναπόστολος Κοσμάς ο Αιτωλός. Το 1700 μ. Χ. δρα στην περιοχή ο πρώτος, στην ιστορία μας επί τουρκοκρατίας, ο αρματολός Τσολάκης ή Μεϊντάνης. Το 1822 δρουν αντάρτικα Σώματα και καταλαμβάνουν τα στενά της Άρνισσας και του Βόρα. Η Φλώρινα είχε αρματολίκια πάντοτε, ως το 1821, στο Κλειδί, Βεύη, Κέλλη, Πισοδέρι, Τρίβουνο κ.α. Η Φλώρινα έδωσε και Φιλικούς. Στην κεντρική πλατεία της Φλώρινας, οι τούρκοι κρέμασαν 9 πρόκριτους, το 1821. Το 1867 ιδρύεται στη Φλώρινα Νέα Φιλική Εταιρεία με πρόεδρο τον Διευθυντή των σχολείων της που προετοιμάζει την επανάσταση του 1978 η οποία κράτησε 10 μήνες. To 1881 ο καπετάν Ναούμης απαγάγει τον Καϊμακάμη της Φλώρινας και το γεγονός γίνεται θρύλος και τραγούδια. Το 1897 ο Καπετάν Κώττας, πρώτος Μακεδονομάχος, ονομαστός ως  "αετός των Κορεστίων", συγκροτεί αντάρτικο σώμα, κατά των Τούρκων και των Βουλγαροκομιτατζήδων.  Το 1904 έρχεται ο Παύλος Μελάς και αρχίζει η τελική φάση του ένοπλου αγώνα.  Στις 7 Νοεμβρίου 1912 ύστερα από 527 χρόνια σκλαβιάς απελευθερώνεται η Φλώρινα από τον Ελληνικό Στρατό.

     Κατά των Α΄ παγκόσμιο πόλεμο, χιλιάδες σύμμαχοι στρατιώτες στη Φλώρινα, όλων των φυλών, δογμάτων και χρωμάτων, εξαπέλυσαν τη νικηφόρα επίθεση τους κατά των βουλγάρων και στις 18 Σεπτεμβρίου 1916 κατέλαβαν την τη Φλώρινα που για ένα μήνα κατείχαν οι εχθροί.

     Στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, την πρώτη Νίκη του 1940 οι σύμμαχοι την είδαν και την ένιωσαν στο μέτωπο της Φλώρινας και ειδικά στην Πρέσπα και Κορέστια. Φως ελπίδας ήταν όχι μόνο η συγκράτηση των Ιταλών στη γραμμή των συνόρων, αλλά την 1 Νοεμβρίου 1940, το ηρωικό 33 Σ.Π. της Φλώρινας με την πρώτη αντεπίθεσή του, κατέλαβε χώρο περισσότερο από 10 χλμ., απελευθερώνοντας πολλά αλβανοκρατούμενα χωριά της Μακεδονίας. Στις 6 Απριλίου του 1941 όμως εισβάλουν οι γερμανοί και στην συνέχεια καταλαμβάνουν την περιοχή. Κατά την γερμανική κατοχή πολλά χωριά κάηκαν και πολλοί Φλωρινιώτες εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς. Στις 1 Νοεμβρίου του 1944 ο Ελληνικός Στρατός απελευθερώνει την Φλώρινα. Στην συνέχεια ξεσπά ο εμφύλιος πόλεμος (1947 - 1949) όπου στις 12 Φεβρουαρίου του 1949 έγινε "Η μάχη της Φλώρινας" η οποία ήταν η αρχή του τέλους του εμφυλίου.

Μια "ρομαντική όψη" της Φλώρινας

Ίσως, η μεγάλη εδαφολογική ποικιλία του νομού της Φλώρινας, να είναι η αιτία που έχει δημιουργήσει ανθρώπινο δυναμικό ωραίο, ευγενικό, λιγομίλητο, πλούσιο σε αισθήματα, να αντιμετωπίζει τον κάθε συνάνθρωπο σαν τον εαυτό του, και να είναι από τη φύση του φιλόξενο, ευθύ, ίσως με κάποια κρυψίνοια, λόγω της αιώνιας απομόνωσής του, που προέρχεται από το μόνιμο αποκλεισμό του από τα γύρω κέντρα.
Ίσως, αυτό να ωθεί το Φλωρινιώτη σε ένα φυσικό ξέσπασμα εξεύρεσης και εφεύρεσης θεμάτων και καταστάσεων, συζητήσεων και ονείρων, που να ικανοποιούν τον εσώτερο εαυτό του, με καθαρά δικά του μέσα, όπως το κολοκοτρωνέϊκο μαχαιράκι για την κατασκευή φλογέρας ή γκλίτσας και άλλων τέτοιων μικροκατασκευών, που είναι αριστουργήματα λαϊκής τέχνης και δείχνουν το μέγεθος της λεπτής αισθητικής που τον χαρακτηρίζει, όπως τα χειροποίητα άλογα, γαϊδουράκια, αυτοκίνητα, αεροπλάνα, όλα συμμετρικά και καλαίσθητα, που είναι και τα παιχνίδια των παιδιών τους, γιομίζοντας τα έκφραση , κίνηση, δημιουργία, χαρά ανείπωτη και ώθηση για δική μας δημιουργία ενώ τα άλλα, πρακτικά για τη δουλειά του, όπως η γκλίτσα, και χρήσιμα για το καλλιτεχνικό του ξέσπασμα όπως η φλογέρα, που στα χείλη του γίνεται, όχι απλά ύμνος προς τον Ύψιστο, αλλά και για την ικανοποίηση των ψυχικών του αναγκών και ιδιαιτεροτήτων, όπως και των χορευτικών του δυνατοτήτων, αλλά και για την απόδοση του ομαδικού γίγνεσθαι που μας κάνει όλους στη Φλώρινα να μονολογούμε: ‘’δος μας χορό και άσε μας νηστικούς’’.

Πώς να μην επαίρεσαι για τα καλλιτεχνικά πλεκτοκέρια, για χαρά ή λύπη χρειαζούμενα, που δείχνουν την καλλιτεχνική διάθεση, έφεση και παρουσία, όχι μόνο των δημιουργών τους, αλλά και των καταναλωτών που τα επιλέγουν με γούστο και ξεχωριστό μεράκι, για τις ανάγκες τους και τις κοινωνικές τους παρουσίες. Το ίδιο γίνεται και όταν φτιάχνουν μόνοι τους και το δικό τους κρασί, το σπιτίσιο ρακί, το γλυκόπιοτο λικέρ με κεράσι ή καρύδι ή βύσσινο, ή ό,τι άλλο σκαρφιστεί η έξυπνη Φλωρινιώτισσα νοικοκυρά, που είναι μοναδική στα έργα της : φαγητά, πίτες, γλυκά, μα πάνω απ’ όλα ωραίους και μοναδικούς ανθρώπους. Αλήθεια πόσα της χρωστάμε! Αυτή γι’ όλα και σ’ όλα απ’ αυτήν.
Μα κι ο έμπορος της Φλώρινας, δεν μπορεί να μην είναι μαγιά τούτης της ανθρωπιάς, τούτης της Φλωρινιώτισσας που κρύβεται πίσω του.
Λεπτός, ευγενής, ακριβόλογος, καθαρός, σε κερδίζει με την παρουσία του γενικά, μα, και με την ομορφιά που δείχνει και την έχει περίσσια αναπτυγμένη μέσα του, και την προσφέρει στον καθένα με την όμορφη, έξυπνη και μοναδική παρουσία του καταστήματός του, της βιτρίνας του, των κινήσεών του, της ατομικότητάς του, που του καθιστούν προσωπικότητα γνωστή και σεβαστή στην κοινωνία της μικρής μας πόλης, κι όχι μόνον, με την τόσο έντονη λεπτότητα, γνώση της εμπορικής παρουσίας και προσφοράς μα κι αισθητικής απαίτησης και γούστου.
Γιατί ο έμπορος της Φλώρινας είναι και γνώστης της μόδας, που την παρακολουθεί συνέχεια, και απ’ την τουρκοκρατία ακόμα, και προσφέρει της μόδας τα είδη, όμορφα, ακριβοδίκαια και συνετά, χωρίς τσιριμόνιες και μεγάλα λόγια. Είναι τίμιος κι εκφραστής του κάθε σήμερα, σταράτα κι υπεύθυνα και με το βάρος της γνώσης.
Για να δώσει και να χαρίσει ικανοποίηση και χαρά στον καθένα.
Γιατί πρέπει να έρχονται στο κατάστημά του, όλοι, και να φεύγουν χαρούμενοι και ευχαριστημένοι.
Γιατί έτσι μας μεγάλωσαν οι πρόγονοί μας, κι έτσι τα μεταφέρουμε. Δε γίνεται αλλιώς.
Χαρούμενοι πρέπει να ‘μαστε μ’ ό,τι ψωνίζουμε απ’ τους καταστηματάρχες μας. Τι να γίνει!
Ο λαός μας είναι χαρούμενος, ξέρει να φέρεται, να γλεντάει, να γελάει, να κλαίει όταν χρειάζεται, από χαρά ή λύπη τούτο, γιατί ο χώρος του με το λεπτό και απαλό πράσινο της φύσης, το όμορφο και ανύπαρκτο αλλού, καταπραΰνει, ευφραίνει και ανασταίνει, γιατί το οξυγόνο που αναπνέεις – κι είναι περίσσιο το οξυγόνο στον τόπο μας – σε μεταφέρει σε άλλους κόσμους θαρρείς, που στο χώρο τούτο, στη Φλώρινα και την περιοχή μας, είτε κάνεις δύο βήματα μπρος –πίσω, είτε στρίψεις το κεφάλι σου, νιώθεις την έμπνευση, τη νοσταλγία για το αυθεντικό και την ανάταση που σου χαρίζει η αρμονία του περιβάλλοντος. Που σε μαγνητίζει και σε κάνει ομοούσιο του. Να γιατί συναντάς παντού στον τόπο μας καλλιτέχνες.

Γιατί συναντάς και βλέπεις το κάτι άλλο σε εικόνα, χρώμα, αίσθημα και εντύπωση, παράσταση που τη χαίρεσαι και μονολογείς : Σ’ ευχαριστώ Κύριε για κάθε στιγμή που μου χαρίζεις να σε απολαμβάνω. Χάρισέ τα να τα απολαύσουν και άλλοι. Να χαρούν, να ευφρανθούν και να δουν τον τόπο μου, τον τόσο απόμακρο αλλά και τόσο κοντά μας όμορφο και μοναδικό, που θα ικανοποιήσει.
Γιατί σαν βρεθείς εκεί ψηλά στα πανύψηλα και βατά βουνά της, με τα θεόρατα, καρφωτά θαρρείς, δέντρα τους, και με τους δικούς τους ψιθύρους, προσφορά και παρουσία, που σε τρελαίνουν, σε όποια εποχή τα θωρείς, πλουμιστά, ευωδιαστά, κάποτε, και ζωντανά νεκρά άλλοτε, γεμάτα όμως μυστήριο και ζωή, ε! τότε και καθώς είσαι ενώπιος ενωπίω με τον Πλάστη, νιώθεις και δεσμεύεσαι με της καλοσύνης Του το μέγεθος, αφού βλέπεις και απολαμβάνεις γύρω σου, παντού, κάμπους, ποτάμια, λίμνες, κτίσματα, πόλεις και χωριά και αφουγκράζεσαι της φύσης τα μηνύματα, σ’ ορίζοντα μοναδικό και απέραντο, πολυποίκιλο και μυρωδάτο, που τον αποπνέεις και ασυναίσθητα, τριγυρίζοντας επί τόπου, νιώθεις όχι μόνο το μεγαλείο και την έλξη της μοναδικότητας που ζεις αλλά μένεις ενεός. Βουβαίνεσαι. Γιατί όλα είναι παρθένα. Ελκτικά, γιατί είναι μαγευτικά.
Κι ατενίζοντας τούτη τη μαγεία, νιώθεις πως δεν είναι μόνο δική σου. Τη μοιράζεσαι. Είναι και του απέναντι, του γείτονα και του αλλοεθνή. Βλέπεις τα δικά του. Τριεθνής η επικοινωνία. Ταραχώδης κάποτε, τώρα κοντά, και ειρηνική τώρα. Δική σου και δική τους. Όλων μας. Δική μας. Γιατί αγαπούμε και θέλουμε να μας αγαπούν. Ν’ αγαπιόμαστε. Να ζήσουμε ήσυχοι και ειρηνικοί. Οι γείτονες, οι φίλοι, εμείς, όλοι.
Αυτόν τον τόπο, σας προσκαλούμε να τον δείτε, για να χαρείτε, όπως και εμείς χαιρόμαστε πάντοτε τον τόπο μας, που έχει κάθε στιγμούλα τη δική του ομορφιά και παρουσία. Το στίγμα της. Για αυτό, μη σας παραξενεύει αν προτρέποντάς σας να μας επισκεφτείτε σας απαντούμε:
Αν έρθετε στην Φλώρινα, δύο φορές θα κλαίτε, μία όταν θα έρθετε και μία όταν φύγετε. Διαλέξτε το κλάμα σας.
Η Φλώρινα, σας περιμένει για να σας χαρίσει την πλούσια, περίσσεια καρδιά της, στον καθένα, ό,τι και όποιος να ‘ναι : ποιητής, ζωγράφος, γλύπτης, καλοφαγάς, οικολόγος, οδοιπόρος, ορειβάτης, δουλευτής, μα, κι ερευνητής ή επιστήμονας, κι απλά –απλά άνθρωπος, ταξιδευτής ή ερωτευμένος με τη Φλώρινα και τα δικά της. Έχει για όλους η Φλώρινα. Για όσους την ακούν και καλύτερα για όσους τη ζήσουν. Όλο και κάτι θα εισπράξουν, θα χαρούν, θα γευτούν, θα νιώσουν.
Καλώς ήρθατε στη Φλώρινα. Είναι δική μας και δική σας. Όλων. Γιατί οι Φλωρινιώτες αγαπούμε. Στα ίσα και περίσσεια. Φίλοι, συνάνθρωποι… σας περιμένουμε για να γελάσουμε, να κλάψουμε και –αν θέλετε- να ζήσουμε μαζί.

Η εκπαίδευση στην Φλώρινα

Η Φλώρινα είναι η πόλη των γραμμάτων και των τεχνών. Δεκαετίες τώρα αποτελεί το κέντρο αναφοράς της πολιτιστικής δημιουργίας της Δυτ. Μακεδονίας.

Ήδη, με το πρώτο Διδασκαλείο δόθηκε το πνευματικό στίγμα στην περιοχή. Χιλιάδες είναι οι δάσκαλοι και οι νηπιαγωγοί που θυμούνται με νοσταλγία τα φοιτητικά τους χρόνια στη Φλώρινα. Γιατί, όχι μόνο εδώ θεμελιώθηκε η επαγγελματική τους κατάρτιση, όχι μόνο εδώ μορφώθηκαν και τους δόθηκε το έναυσμα να μορφώσουν χιλιάδες παιδιά, αλλά και πέρασαν όμορφες και ξένοιαστες μέρες στο ξεκίνημα τους. Τη σκυτάλη έδωσαν σε νέους φοιτητές που συνεχίζουν την παράδοση, μορφώνονται και απολαμβάνουν τη ζωή σε μια πόλη ζωντανή.

Με τρία τμήματα του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης - Δημοτικής Εκπαίδευσης, Νηπιαγωγών και Βαλκανικών Σπουδών - και άλλα τρία τμήματα του Τ.Ε.Ι. Δυτ. Μακεδονίας - Φυτικής Παραγωγής, Ζωικής Παραγωγής και Εμπορίας και Τυποποίησης Αγροτικών Προϊόντων -οι φοιτητές στη Φλώρινα δίνουν πνοή και νεανικό ρυθμό στην καθημερινότητα των κατοίκων. Και οι κάτοικοι, σε αντάλλαγμα, προσφέρουν απλόχερα τον πολιτισμό και τις τέχνες τους. Τα εικαστικά, τα γράμματα και η μουσική είναι για τους Φλωρινιώτες, ό,τι και το οξυγόνο. Όλα τα καλλιτεχνικά τους δημιουργήματα ξεπερνούν όχι μόνο τα όρια του νομού αλλά και της Ελλάδας. Από άκρη σε άκρη του κόσμου, από την Αμερική ως και την Αυστραλία, από τη Σουηδία και τη Γερμανία ως και τη Νότια Αφρική οι γόνοι των Φλωρινιώτικων οικογενειών, με τα γλυπτά,τους πίνακες ζωγραφικής, τα συγγράμματα και τις θεατρικές και μουσικές τους δημιουργίες κάνουν γνωστή την Ελλάδα στα πέρατα της γης.


Ο Αθλητισμός στην Φλώρινα

Πολλά είναι τα αθλήματα στα οποία διέπρεψαν Φλωρινιώτες, και έκαναν περήφανους όλους τους Έλληνες. Και δεν είναι τυχαίο καθώς πολλοί είναι οι Σύλλογοι που δραστήριοποιούνται στην περιοχή και αποτελούν φυτώριο πρωταθλητών:

  Γυμναστική Ένωση Φλώρινας (Γ. Ε. Φ.), με ομάδες ξιφασκίας, μπάσκετ, βόλεϊ, στίβο, γυναικείο ποδόσφαιρο με πρωταγωνίστρια την ομάδα του "Φυλλιριακού" που έχει να επιδείξει πολλές διακρίσεις με κυριότερη την ανάδειξη της ως πρωταθλήτριας Ελλάδος το έτος 2000.Ο Όμιλος Ξιφασκίας (Ο.ΞΙ.Φ.), ο Αθλητικός Οπλομαχητικός Όμιλος, ο Σύλλογος Ελλήνων Ορειβατών Φλώρινας (Σ.Ε.Ο.) ο Ελληνικός Σύλλογος (Ε. Ο. Σ.) και ο Φ. Ο. Ο. Φ., ο Σύλλογος Ορειβατών Χιονοδρόμων (Σ. Ο. Χ.), η Λέσχη Πολιτισμού Φλώρινας με την τοξοβολία, ο "ΑΜΥΝΤΑΣ" Αμυνταίου με τα τμήματα Χάντμπωλ και μπάσκετ, ο "ΑΡΓΑΙΟΣ" Φιλώτα

Πρόσφατα Ομογενείς από την πρώην Σοβιετική Ένωση δημιουργήσαν τον · Αθλητικό Σύλλογο Αμυνταίου "Ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ" με τμήματα καράτε, ταε-κβο-ντο, πάλη, ενόργανη, κ. α. Το καμάρι του όμως είναι το Τζούντο με εκπληκτικές επιδόσεις σε πανελλήνιους και διεθνείς αγώνες
Αθλητικά Κέντρα του Νομού είναι ενταγμένα στο "ΑΘΗΝΑ 2004" ως χώροι προολυμπιακής προετοιμασίας (ξιφασκία, άρση βαρών, τζούντο) τόσο για τις ελληνικές ολυμπιακές ομάδες, όσο και για ξένους αθλητές